Klik op de foto om uit te vergroten  
         
 

Nederlandse Cattleya-hybride teruggevonden

Toen ik in 2007 naar de ruilbeurs in Dilbeek ging, vielen mijn ogen op een rare verkneukelde Cattleya-hybride met sterk verschrompelde bulben. Dit type plant had ik nog nergens gezien. De verkoper wist niet meer waar hij die plant gekocht had. Meteen was mijn interesse groot en ik legde mijn centjes op tafel. Het jaar daarop bloeide hij met een speciale bloem. Ik ging speuren op het internet.
Ik vond een bloem terug die er op leek: Rhyncholaeliocattleya (synoniem: Brassocattleya) Praetii, gemaakt door Praet in 1904. De ouders waren Rhyncholaelia (synoniem: Brassavola) digbyana en Cattleya tigrina (synoniem: Cattleya leopoldii). Maar de bloem was niet honderd procent gelijk. Ik moest dus nog verder op onderzoek.
We zijn nu acht jaar verder. Van een verschrompelde Cattleya-hybride is geen sprake meer. Hij is in topconditie. Hij erfde het meeste van Rhyncholaelia digbyana: korte bulben met dikke harde bladeren. Hij is wel niet gemakkelijk te telen, veel licht en een droge hand zijn noodzakelijk.
Toevallig bladerde ik afgelopen zomer in The Orchid Review van het jaar 1909. Plots zag ik een foto van een rare, maar voor mij bekende plant. Was dit nu wel niet diezelfde plant die ik in Dilbeek had gekocht? En deze keer met naam en extra uitleg: Brassocattleya Sandhaghensis met als ouders Rhyncholaelia (synoniem: Brassavola) digbyana en Cattleya schilleriana. De kruising was gemaakt door Gustav H. Müller, wonende te Huis Sandhaghe in Den Haag. Blijkbaar was ik niet de enige op wie de plant een aantrekkingskracht uitoefende. Ook in The Orchid Review van 1914 was een foto en een kleine tekst opgenomen.
De bloem heeft zeer donkere sepalen en petalen, en een sterke gelobde lip die eveneens lichtrood geaderd is. Het is een harde bloem gelijkend op Rhyncholaelia digbyana. Volgens mijn opinie is het een zeer speciale bloem die wel twee maal in de The Orchid Review is beschreven - maar er zijn wel duizenden mooiere die nooit zijn beschreven...
The International Orchid Register van de Royal Horticultural Society vermeldt de kruising als Rhyncholaeliocattleya Sandhaghensis, geregistreerd in 1909. Hij heeft echter geen geregistreerde nakomelingen. De maker van de kruising, Gustav H. Müller, overleed in 1913 in Italië maar Villa Sandhaghe staat er nog steeds, in Den Haag. De Cattleya-cultuur en –veredeling in die tijd had zijn epicentrum in België en Engeland, niet in Nederland, en dat maakt deze hybride bijzonder. Lezers die mij kunnen helpen in mijn zoektocht naar oude Cattleya-hybriden mogen mij steeds mailen op chris@frambofruit.be.

Chris Loncke


Brassocattleya Sandhaghensis
in The Orchid Review,
augustus 1909

Huis Sandhaghe omstreeks 1917,
Haags Gemeente Archief
 

 


Rhyncholaeliocattleya Sandhaghensis,
foto Chris Loncke


Rhyncholaelia digbyana,
foto Chris Loncke


Cattleya schilleriana,
foto: Ton Klaassen

 
   
 
 

 

     
         
  terug naar nieuwsbrief